Święty Cyryl (ok. 826–869) i Święty Metody (ok. 815–885) byli braćmi pochodzącymi z Salonik. W IX wieku podjęli misję chrystianizacji Słowian. W 863 roku zostali wysłani na Wielkie Morawy, gdzie głosili Ewangelię w języku zrozumiałym dla miejscowej ludności. Ich działalność miała ogromne znaczenie religijne i kulturowe. Aby umożliwić tłumaczenie ksiąg liturgicznych i Pisma Świętego, Cyryl stworzył pierwszy alfabet słowiański – głagolicę. Na jej podstawie powstała później cyrylica, nazwana na cześć Cyryla. Pismo to rozpowszechniło się wśród narodów słowiańskich i do dziś jest używane m.in. w Rosji, Bułgarii, Serbii i na Ukrainie.
Bracia opracowali także język staro-cerkiewno-słowiański, który stał się pierwszym literackim językiem Słowian. Opierał się on na dialekcie słowiańskim z okolic Salonik. Dzięki niemu możliwe było sprawowanie liturgii i głoszenie nauki chrześcijańskiej w języku rodzimym Słowian. Język ten stał się podstawą rozwoju piśmiennictwa i wywarł wpływ na późniejsze języki słowiańskie. Jego odmiana – cerkiewnosłowiański – jest do dziś używana w liturgii Kościołów prawosławnych.
Cyryl i Metody są czczeni jako „Apostołowie Słowian” i patroni narodów słowiańskich. W Kościele katolickim ich wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 14 lutego (w Polsce), natomiast w Kościołach prawosławnych najczęściej 11 maja (według kalendarza juliańskiego 24 maja). W 1980 roku papież Jan Paweł II ogłosił ich współpatronami Europy.
Działalność Cyryla i Metodego przyczyniła się do umocnienia chrześcijaństwa wśród Słowian oraz do rozwoju ich kultury, języka i tożsamości narodowej. Dzięki nim Słowianie otrzymali własne pismo i język liturgiczny, co miało fundamentalne znaczenie dla historii Europy.
Akatyst ku czci Świętych Równych Apostołom Cyryla i Metodego (uroczysty hymn liturgiczny):
