„Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze”
Temat: Eucharystia, posłanie, wyjazd
Słowo dnia: Łk 24,33–35 W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Symbol: światło i mały krzyż
Pytanie dnia: Co zabieram ze sobą i komu mam o tym opowiedzieć?
“W tej samej godzinie wybrali sie i wrócili do Jerozolimy”
Miejsce:
Sopot Kamienny Potok i agapa
Temat: Radość, wspólnota, decyzja powrotu
Słowo dnia: Łk 24, 33-35 W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi,którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi».Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Symbol: stół
Pytanie dnia:
Do czego wracam po rekolekcjach i z jaką wiadomością?
Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu.
Miejsce: Kalwaria Wejherowska
Symbol: Kamień z pierwszego dnia
Pytanie dnia:
Czy pozwalam Jezusowi wejść w miejsce mojego cierpienia?
Dzień 3
„O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia”
Temat: Słowo oczyszcza nasze widzenie
Słowo dnia: Łk 24,25–27
Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.
Symbol: Piasek i wiatr
Pytanie dnia:
Na czym buduję swoje życie — na Słowie czy na zmieniających się emocjach?
Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie ze sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało». Zapytał ich: «Cóż takiego?» Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało.
Symbol: Kamień
Pytanie dnia: Z czym przyjeżdżam? Od czego uciekam? Czego się spodziewałem po Bogu, Kościele, małżeństwie, rodzinie i własnym życiu?
W dniach 17.10-19.10.2025 nasza wspólnota przeżywała rekolekcje w klimatycznym pensjonacie Angloagroturystyka w Olszance. Rozpoczęliśmy ten święty czas Mszą Świętą i modlitwą różańcową w parafii Św. Dominika w Turobinie.
W piątkowy wieczór mieliśmy możliwość wspólnotowej integracji- były rozmowy, wizyta w inhalatorium solankowym i kąpiel w gorącej balii.
W sobotni poranek po Mszy Świętej poznaliśmy historię parafii św. Dominika, opowiedziana przez naszego byłego Wikariusza- ks. Mirosława Barańskiego, który aktualnie posługuje w parafii w Turobinie.
Sobota i niedziela były pełne Słowa Bożego i wzajemnej służby. Rozważaliśmy katechezy o Eucharystii, a szczególnie pochylaliśmy się nad znaczeniem Ołtarza, znaku krzyża, modlitwy Ojcze nasz, znaku Pokoju.
W niedzielne południe uczestniczyliśmy w Eucharystii w Sanktuarium św. Antoniego w Radecznicy, poznaliśmy historię Parafii.
Podjęliśmy też refleksje na temat wspólnoty, Jej roli w naszym życiu i zadań jakie przed nami stoją.
Nad wszystkim czuwał nasz Opiekun ks. Damian Dorot.
Rekolekcje były pełne Bożych natchnień oraz stały się okazją do wzajemnej służby w duchu Miłości.
Niech Pan będzie uwielbiony za ten święty czas!
Kasia
W dniach 14–20 lipca 2025 roku w Dursztynie odbyły się rekolekcje wakacyjne Kręgu Biblijnego pod hasłem „7 Dni Stworzenia”.
Był to wyjątkowy czas modlitwy, refleksji i budowania wspólnoty, w którym uczestnicy mogli na nowo odkrywać piękno Bożego Słowa i Jego obecności w codzienności.
Każdy dzień prowadził nas śladami opisu stworzenia świata oparty na Księdze Rodzaju i pomagał uczestnikom odkrywać nowe wymiary życia z Bogiem.
Dzień 1 – Światło w chaosie
Pierwszy dzień przypomniał, że Bóg wnosi światło w nasze ciemności.
Uczestnicy zastanawiali się, gdzie najbardziej potrzebują Bożego światła i jak zauważać dobro nawet w trudnościach.
Dzień 2 – Przestrzeń i granice
Rozważania dotyczyły stawiania zdrowych granic i budowania w sobie przestrzeni, w której można usłyszeć Boga.
Dzień 3 – Owocowanie życia
Ten dzień był zaproszeniem do spojrzenia na własne życie jak na ogród Boga, z pytaniem co już przynosi owoce, a co jeszcze wymaga pielęgnacji i oczyszczenia.
Dzień 4 – Znaki czasu
Uczestnicy uczyli się rozpoznawać duchowe „pory roku” swojego życia i dostrzegać „światła” – osoby i wydarzenia, które prowadzą do Boga.
Dzień 5 – Pełnia życia
Rozważano, co oznacza przyjmować życie w całej jego obfitości, zaufaniem odpowiadając na Boże prowadzenie.
Dzień 6 – Obraz Boga
Był to czas refleksji nad godnością człowieka stworzonego na obraz i podobieństwo Boga oraz nad uzdrawianiem relacji, które mają to podobieństwo odzwierciedlać.
Dzień 7 – Odpoczynek w Bogu
Ostatni dzień przypomniał o wartości świętego odpoczynku. Uczestnicy odkrywali, jak odpoczywać „z miłością”, powierzając swoje życie Bogu.
Program rekolekcji obejmował codzienną Eucharystię, adorację Najświętszego Sakramentu, Lectio divina, katechezy oraz dzielenie w grupach. Był także czas na wspólne wędrówki i wyjazdy m.in. spływ Dunajcem, zwiedzanie zamku w Niedzicy, pielgrzymowanie do sanktuariów Dębna i Łapsz Niżnych czy wyprawa na Słowację i tym samym poznawanie piękna przyrody, które same w sobie przypominają o dziele stworzenia.
Szczególnym momentem była całonocna adoracja Najświętszego Sakramentu oraz wspólna Agapa, będąca znakiem jedności i radości.
Rekolekcje zakończyły się uroczystą Eucharystią i świadectwami uczestników, którzy dzielili się doświadczeniem spotkania z Bogiem i umocnienia w wierze.
Dziękujemy Bogu za ten błogosławiony czas, Rekolekcjoniście- ks. Damianowi i osobom posługującym za prowadzenie, a wszystkim uczestnikom za wspólne pielgrzymowanie w rytmie Słowa.
Niech owoce tych rekolekcji trwają w naszych sercach i życiu codziennym, abyśmy stworzeni na obraz Boga nieśli Jego światło, miłość i pokój tam, gdzie nas posyła.
Wielkie antyfony „O” w liturgii Kościoła w ostatnim tygodniu adwentu wprowadzają nas głębiej w Tajemnicę przyjścia Zbawiciela.
Tradycja przypisuje je św. Grzegorzowi Wielkiemu
Podczas naszych rekolekcji adwentowych mieliśmy możliwość odkrywać wielkie bogactwo tych tekstów.
Rozważaniu pomagały nam zarówno wprowadzenia kapłana, teksty Pisma Świętego jak i pieśni, które ukazywały różnorodność i wielkość Boga, który daję się poznać pod wieloma Imionami.
Czas ten pozwolił nam odkrywać Boga na nowo, Jego miłość do nas i przygotował nas do przyjęcia Zbawiciela Świata w Tajemnicy Wcielenia na nadchodzące Święta.
Jesteśmy wezwani nie tylko do przyjęcia Pana, ale o zatroszczenia się o Niego, aby Nim oddychać i cieszyć się Jego bliskością.
Największym i najgłębszym doświadczeniem miłości i żywej obecności naszego Pana była Eucharystia, kiedy Pan przychodził do naszych serc i Adoracja Najświętszego Sakramentu.
Budowaniu wspólnoty i jedności służyły rozmowy i czas dla bliźnich oraz czas dzielenia jaki wielkich rzeczy Pan dokonał w nas.
Rekolekcje zakończyliśmy Mszą Świętą ze Wspólnotą Parafialną w Godzinie Łaski w święto Niepokalanej, tej która prowadzi nas do Jezusa.
Bogu wyrażamy wdzięczność za ten święty czas rekolekcji, za prowadzenie Ducha Świętego, za posługę ks. Damiana, wszystkich posługujących i że wybrał każdego nas do tworzenia wspólnoty modlitwy i że On sam chciał się z nami spotkać.
